توسعه فردینقل قولنوشتار درمانینویسندگی

کار امروز را به فردا نَتِپان!

دقیق نمی‌دانم اما به نظرم تلفظ آن همین نَتِپان باشد. از اصل واژه که از کجا آمده است، آمدنش بحر چه بود، به کجا می‌رود آخر، ننمایی… خبر ندارم. اما فقط این را می‌دانم که در گویش همدانی بسیار استعمال می‌گردد. به هر حال امشب که درس زبان و گویش همدانی نداریم.

از سپردن کار امروز به فردا نقل و پند و اندرز فراوان است تا دلتان بخواهد. اما در این شب می‌خواهم جور دیگری این قضیه را ببینم. راستش چند روزی است درگیر این غول بی شاخ و دم فضای اینترنت و کلا غول بی شاخ و دم تکنولوژی هستم. اسمش چی بود؟🤔 آها، آره درسته، همین گوگل را میگم.

تقریبا از ابتدای سال ۹۶ تصمیم گرفتم که دیگر خود وارد حوزه وردپرس شده و نویسندگی را در سایت‌های دیگه با یک ماچ آبدار بوسیده😘 و آن را کنار بگذارم. اما مشکلاتی پیش اومد که گفتم بماند برای فصل خزان🍁 که بعد از خروج از این فصل و در بهار جدید به قول خودمونی بترکونم.😐💪

غافل از اینکه باز این هم نشد…🙁 مشکلات که تمامی نداشت، به هر حال استارت را همین اسفند ماه زدم و همین که خواستم شروع کنم برنامه‌های مختلف پیش آمده و از یک طرف دیگه هم فرا رسیدن نوروز و… خلاصه کار کشید به اردیبهشت.

شروع کردم به نوشتن، گاهی یکی، گاهی دوتا و… اما دیدم که ای داد… گوگل هنوز بعد از آن ماجرای تغییر الگوریتم هنوزم که هنوزه صفحات را به درستی ایندکس نمی‌کنه. وقتی صفحه ایندکس نشه، خب به چه درد من میخوره؟! همین شد که مجبور شدم از ابزار submit URL و Fetch as google برای ایندکس سریع‌تر شروع کنم اما مشکلی که هست اینه که در هر روز یک بار فقط این fetch as google کار میکنه و تنها شانس برای صفحه خود نوشته است. همین جیره بندی هم که یک بار بزنید، دیگر تا فردا برای نوشته‌های دیگر خبری از آن نیست.

از طرف دیگر ماجرا محدود به یک سایت نیست، پس لینک سازی و شبکه‌های اجتماعی هم عملا تبدیل شده‌اند به مقداری، پـــــــشم…😐

این داستان از کلید اسرار، کار امروز را به فردا نَتِپان…

بزرگ‌ترین مشکلی که برای انجام کاری در این حالت(بگذار فردا آن را انجام دهم) رخ می‌دهد این است که وقتی همین امروز این جمله “بگذار فردا آن را انجام می‌دهم” زده می‌شود، قرارمان بر این است که در آینده آن را انجام دهیم. پس عملا کاری برای انجامش در امروز نداریم. حالا این روز بالاخره که قراره از راه برسه؟! پس وارد روز موعود می‌شویم.

مشکل اصلی از همین روز موعود خودش را نمایش می‌دهد و آن چیزی نیست جز اینکه، خب تو که برنامه را دیروز برای امروز چیده بودی، الآن همین امروز می‌شود فردای آن دیروز!

حالا با دیروز که می‌شود همان امروزِ دیروز، چه کردی؟! بنابراین فردا را همینطور که دیروز را هدر دادی نیز هدر خواهی داد!!! درست همانطوری که امروز را هدر دادی!

جانم؟! متوجه نشدید؟😳 خب دوباره بخوانید، حتی شده برای چندین بار!☺

پس همین می‌شود که به خود آمده و می‌بینیم که ای داد… ثانیه‌ها در پس ثانیه‌ها، دقیقه‌ها در پی دقیقه‌ها، ساعت‌ها به دنبال عقربه ساعت‌های بعدی و همینطور روزها پشت سر روزها گذشته، و ما همان آدم دیروزی هستیم که امروز در آن قرار داریم.

همینطور زمان در حال گذر است، همانطور که روزی از مادر زاده شدیم و از پدر خوردیم، روزی خواهد رسید که زمان باز می‌ایستد… در مواجهه با این زمان همه ما یکسان هستیم، پس برای زمان فرقی ندارد آن را خوب گذرانده باشیم یا بد… به هر حال یک روز خودش این کار را خواهد کرد. اما برای ما، اطراف کنار ما و دیگران که تحت تاثیرمان قرار خواهند گرفت، مهم است، ارزشمند است و نمی‌توان آن را نادیده گرفت. فرقی هم ندارد که خوب، بد یا جلف باشد.

از فرصت‌ها استفاده کنیم و کار امروز را به فرداها نتپانیم!!!

آن روزی که زمان باز ایستد دیگر جای تصمیم برای محقق کردن امروز نیست، در آن روز تنها چیزی که به خاطر خواهیم آورد گذشته است که چه کردیم؟! نه واقعا چیکار کردیم؟🙁

فارغ از سن و سالی که الآن داریم، فارغ از کارهای خوبی که کردیم و فارغ از کارهای بدی که کردیم… همه و همه تحت تاثیر این زمان خواهند بود، هنوز زندگی با امید در جریان است، اگر امیدی نباشد همین زمان در همین لحظه کار خودش را خواهد کرد. پس واژه‌ای به نام «ناامیدی» یک قومپوز بیش نیست. شاید اگر دست ارازشه بود می‌گفتند اینها فقط کار آمریکاست، می‌خواهند ما را رو سیاه کنند!😐

زمان در حال گذر است، فرصت‌ها فراوان است، رویاها و موفقیت‌های بی شمار در انتظار ما هستند تا با همین مدیریت زمان خود آنها را تحت تاثیر قرار دهیم. پس همین امروز که داری برنامه‌ای برای سفر در آینده‌ات میچینی، برای کار امروز که فال آن را برای فردا می‌گیری، و برای…

برای زمان نیز برنامه داشته باش!

برچسب ها
مقایسه برترین شرکت‌های هاستینگ در ایران

عباس صادقی

چند سالی است زمامدار تولید محتوای آموزشی در سایت‌های بزرگ وردپرسی را برعهده دارد. به تحصیلات آکادمیک علاقه‌ای نداشته و از دانشگاه انصراف داده است. مبتلا به بیماری اس‌ام‌ای بوده و پشیزی به آن اهمیت نمی‌دهد. از علاقه‌مندی‌های وی می‌توان به نویسندگی، سفر، موسیقی و آشپزی اشاره کرد. نامبرده در این وبلاگ تصمیم گرفته ابتدا در تلاش برای تاثیر خود و سپس جهان باشد.

نوشته های مشابه

۲ دیدگاه

  1. سلام عباس جان . خیلی عالی و به زبان ساده دقیقا حرف دل خیلی هارو زدی و همینطور هستش زمان متاسفانه تنها چیز با ارزشی هست که ما ها هر روز دنبال آنیم دریغ از اینکه همین الان وقتشه و زمان یعنی الان نه دیروز نه فردا نه آینده. عالی بود رفیق موفق باشی و لحظاتت رو به فردا نتپانی 😊 برقرار باشی …

    ۰
    1. سلام یوسف جان، قربونت…
      آره واقعا، کاش که یاد بگیریم بهتر این زمان رو تو دست داشته باشیم و همینطور نیایم واژه‌های عاشقانه و عارفانه براش بسراییم، بلکه بیایم عمل کنیم!
      زندگی در حال خوبه
      گذشته باشه که میشه حسرت، آینده هم میشه رویا و خیال پردازی…☺️

      ۰

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
اندازه فونت
کنتراست
بستن