آزادتوسعه فردیروزمرگی‌های مننوشتار درمانینویسندگی

چالش‌های شبانه‌ی منِ بلاگینگ!

چالش‌های شبانه ایده‌ای برای تبدیل شدنم به یک بلاگینگ است، بود، شد، گشت یا شایدم گردید…

بعد از تقریبا یک غیبت یک ماهه توی این مدت دنبال این بودم که چیکار کنم بتونم به صورت مرتب چیزهایی که در ذهنم در هر روز میگذره و بهشون فکر می‌کنم رو بیارم و روی تق‌تق کردن‌های صفحه کلیدم پیاده کنم که در نهایت اونها را در وبلاگم قرار بدم. به صورت اتفاقی همین چند هفته پیش یه جای خیلی خوبی بودم که جمله خیلی قشنگ‌تری دیدم که تو مایه‌های زیر بود:

برای اینکه بتوانی مرتب بنویسی، باید بیشتر بخوانی…

یکم نشستم روی این جمله فکر کردم، دیدم همچین بد و بیراه هم نمیگه، آدمی که از فرط تنهایی دنبال این باشه تا ناگفته‌های خودش را با نوشتن بریزه بیرون خب مطمئنا باید بیشتر بخونه تا یه سبک نوشته و گفتار خوبی به دست بیاره، چرا که وقتی مهارتی توی لحن نوشته و گفتار نباشه شاید این نوشته برای کسی جذاب نباشه.

بلاگینگ چیست؟

اگه بخوام به شکل ساده بگم بلاگینگ یا همون blogging(این اجنبی‌ها چه چیزهایی که وارد واژگان پارسی نمیکننا😒) یعنی اینکه منی که اومدم و در فضای اینترنت یک وبلاگ یا پروفایل داخل یکی شبکه‌های اجتماعی راه انداختم بیام و به موضوعات مختلف بپردازم و خلاصه هرچی که از ذهنیتم تراوش میکنه بریزم بیرون. البته این تعریف بیشتر به درد همین اجنبی‌ها میخوره، می‌پرسید چرا؟!

خب مشخصه برادر من، تو جایی که واژه‌ای مثل KON (معادل فینگلیش واژه) با اون همه تاریخچه که پشتش وجود داره میان و از ۲۳ فرهنگ لغت حذف میکنن انتظار داری یک بلاگینگ ایرانی خیلی راحت بیاد و در مورد همه مسائل ادعای فضل کنه؟

بگذریم… حالا اینکه دوست دارم یک بلاگینگ باشم، به این معنی نیست که هدف من از نوشتن، خوندن اون توسط هزاران هزار نفر باشه، نه… من می نویسم برای خودم، حالا این وسط کسانی مثل شما پیدا میشن و این نوشته‌ها رو میخونن.

یکی از نوشته و لحن نوشته خوشش میاد و با دادن یک کامنت دلگرم کننده بیشتر تشویقم میکنه به نوشتن، یکی دیگه هم پیش خودش فکر میکنه و میگه که، ای بابا، این چه بیکاره نشسته چرت و پرت‌های ذهنش رو پیاده میکنه اینجا!

بالاخره حقیقتی هست دیگه… یکی دوست داره یکی دوست نداره… اجباری که نداریم. بگذریم…

آره خلاصه داشتم میگفتم، هرچی بیشتر این جمله را نظاره کردم(همون نقل قول بالای نوشته را میگم) بیشتر برام سنگینی کرد و خلاصه کمرم را شکست و این شد که مدتی نشستم و تا پاسی از شب مطالبی که داخل ویرگول منتشر میشد و به نظرم خوب میومدن را خیلی بی سر و صدا بدون اینکه کسی جز موسسین و گردانندگان در جریان باشند میخوندم(اشاره دارد به حریم خصوصی که هنوز در مورد ویرگول نظری ندارم🧐).

تا اینکه اون تهِ ته، عقبیای ذهنم رو میگم… یه عده از اینا که تو مغزمونه و نمیدونم اسمشون چیه که باعث میشه بیکار بیکار بشینیم به فکر کردن، زیادی شلوغ کردن و واژه‌ای به نام چالش‌های شبانه را وارد مغزم کردند. مدتی به این مسئله فکر کردم. آخه مگه میشه، آدم بیاد خودشو مثلا با چی به چالش بکشه؟ مثلا بیام منم مثل یه عده با خوردن قرص ماشین ظرفشویی خودم‌ره به چالش بکشم؟😐

خلاصه این چالش هر طوری بود در وجود ناموجود ما رخنه کرد و تصمیم بر این شد که مدتی به صورت مرتب در پایان هر شب بیام و با نوشتن خودم‌ره به چالش بکشم. اول از روش کار این چالش بگم.

چالش‌های شبانه ؟ مثلا قراره چیکار کنی؟

عرض شود که تو این چالش تعدادی روز را در نظر گرفتم، البته تعداد مشخص نیست، ولی مثلا توی ذهن خودم این تعداد رو بیشتر از ۱۰۰ روز در نظر گرفتم و تلاش می‌کنم که چالش نوشتن را تا ۱۰۰ روز همینطور ادامه بدم. یعنی تا سر شب به خودم مهلت دادم موضوعی را انتخاب کنم و در نهایت آخر شب هم نظریه‌های کارشناسی(که حتی ناسا هم قادر به رد اونها نیست و نشنال جئوگرافیک هم نمیتونه از کنارشون رد بشه و حتما یکی از کاربرانش میاد یه عکسی، فیلمی، خلاصه چیزی… مستند ازش تهیه کنه☺) را در رابطه با موضوع انتخابی ارائه بدم.

حالا اگر، اگر، اگر، اگر و اگرهای دِگر… من در این تعداد روزی که در نظر گرفتم موفق شدم تا تقریبا هر شب این چالش‌ره ادامه بدم نشون میده که برای وبلاگنویسی در موضوعات مختلف تا حدودی آماده هستم. اما اگر نه که باید دفتر و دستک را جمع کنم و ادعای بلاگینگ شدن خودم‌ره آماده کنم که این خواسته‌ره با خودم به دیار باقی ببرم!

خُب که چی، حالا ما چیکار کنیم؟

جونم براتون بگه که ریا نباشه منم انتظاراتی دارم ازتون، آخه مگه تنهایی میشه یک موضوع را انتخاب کرد؟ والا انتخاب یک موضوع که ازش بنویسی به نظر من شاق‌ترین کار دنیاست. وگرنه شما موضوع بده دست ما، در عرض یک ساعت ۱۰۰۰ کلمه‌ره قطار کنم و چیزکی از این موضوع را به نگارش در بیارم. اینه که صرفا ازتون می‌خوام که موضوعات خاصی که فکر می‌کنید خوبه بنویسم را از طریق دیدگاه‌ها اعلام کنید.

این موضوعات میتونه جنبه آموزشی یا هر چیزی داشته باشند. اصلا میتونید با یک سری سوالات هم شروع کنید، سوالاتی که تو ذهنتون درباره من دارید(دیگه زیادی گنده نشو…😒).

خب دیگه فعلا همین…☺ برای دنبال کردن چالش‌های شبانه هم میتونید از دکمه زیر استفاده کنید. البته داخل منو هم قرار میدم.

مشاهده چالش‌های شبانه

برچسب ها
مقایسه برترین شرکت‌های هاستینگ در ایران

عباس صادقی

چند سالی است زمامدار تولید محتوای آموزشی در سایت‌های بزرگ وردپرسی را برعهده دارد. به تحصیلات آکادمیک علاقه‌ای نداشته و از دانشگاه انصراف داده است. مبتلا به بیماری اس‌ام‌ای بوده و پشیزی به آن اهمیت نمی‌دهد. از علاقه‌مندی‌های وی می‌توان به نویسندگی، سفر، موسیقی و آشپزی اشاره کرد. نامبرده در این وبلاگ تصمیم گرفته ابتدا در تلاش برای تاثیر خود و سپس جهان باشد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
اندازه فونت
کنتراست
بستن